เรื่องโม้ๆกับ JuNioR กับเรื่องไม่น่าจะเกิดกับ Jungle

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน พิมพ์หน้านี้ บันทึกลง Bookmark

ตอนนี้เจ้า Junior ก็ได้ตัดหูเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หูยังตั้งไม่ดีนัก แต่แผลหายสนิทดีแล้ว คาดว่าประมาณช่วงเดือนมิถุนายน คงได้พาไปเดินโชว์ตัวกับเค้าบ้าง(พาไปโม้ ฮิๆๆ) สำหรับเจ้า Jungle ก็นำขึ้นมาที่กทม.ไว้เรียบร้อยแล้วเช่นกัน แต่เจ้าตัวนี้ปวดหัวที่สุดเลย เรื่องที่ไม่น่าจะเกิดก็ดันมาเกิดกับเราซะได้สิเนี่ย

เรื่องโม้ๆกับ JuNioR

หลังจากที่เกิดเหตุการณ์กับเจ้า Junior ที่ไม่ค่อยได้กินอาหาร ก็หายลงไปได้เปราะนึงแล้ว ตอนนี้กินเก่งขึ้นแต่ยังไม่ยอมกินเองสักเท่าไร
หลังจากที่ได้ทดลองใช้วิตามิน B รวมเพื่อกระตุ้นอาหารแล้ว ได้ผลที่ไม่ดีขึ้น แต่ลองใช้สูตรใหม่ดูแล้วได้ผลดีขึ้นแต่ชื่อยาอะไรนั้นยังไม่แน่ใจนัก แต่ไม่มีผลกระทบกับตัวสุนัขเช่นเดียวกับ วิตามิน B รวม แต่สูตรที่ใช้แล้วได้ผลดีที่สุดเลย คือการใช้เจ้า Jungle ล่อ ทำเป็นเอาใจเจ้า Jungle และชม Jungle บ่อยๆว่ากินเก่ง มันจะเกิดแรงอิจฉาขึ้นมาทันที ขนาดอาหารเม็ดเปล่าๆที่มันไม่เคยแม้แต่จะดมกลับกินเสียเกือบหมดถ้วย ใช้ได้ผลดีมาก
หลังจากพาไปตัดหูแล้ว หูของ Junior แผลก็หายดีแต่ยังไม่ตั้งสักเท่าไร คิดว่าถ้าดามไว้อีกสักอาทิตย์นึงคงจะตั้ง

Junior อยู่กับผมค่อนข้างจะตลอดเวลา เนื่องจากช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอม และไม่ได้กลับบ้านที่ใต้ Junior จึงเริ่มติดผม บางครั้งผมไม่อยู่บ้าน มันก็จะร้อง ซึ่งเป็นสิ่งที่คิดว่ามันไม่ดีนัก ถ้ายังให้ติดเจ้าของมากอย่างนี้ เดียวจะติดเป็นนิสัย กำลังเริ่มแก้นิสัยอันนี้อยู่ ช่วงนี้ฝนตกบ่อยมากจึงไม่ค่อยได้พาไปเที่ยวนอกบ้านบ่อยเหมือนแต่ก่อน จึงทำให้ขาดการเข้าสังคมในช่วงนี้ ซึ่งกลัวเหมือนกันว่าจะทำให้เข้ากับคนและหมาอื่นยากขึ้นหากโตขึ้น เพราะช่วงอายุเท่านี้ควรเข้าสังคมบ่อยๆ

เรื่องป่วนๆของไอ้ตัวยุ่ง

ทำไมนะหรือครับที่ผมเรียกเจ้า Junior ว่าตัวยุ่ง หากใครเคยมาเล่นกับมัน คงจะรู้ดีว่าของเล่นที่มันชอบที่สุดคืออะไร ใช่ครับ มันคือลูกบอล มันชอบมากกกก.. ชอบยิ่งกว่าการนอนของมันทั้งวันเสียอีก โดยเฉพาะลูกบอลพลาสติก ลูก 5 บาทนั่นนะหละยิ่งชอบนัก เจอเป็นไม่ได้ต้องตะกุยตะกายเหมือนคนบ้าจะเอาให้ได้ เหมือนเด็กเห็นของเล่นแล้วอยากให้แม่ซื้อให้ ดิ้นร้องไห้อยู่กับพื้นยังไงก็ยังงั้นเลยทีเดียว แต่ผมก็ไม่ชอบนักที่จะให้มันได้เล่นลูกบอลพลาสติก เล่นนะไม่เท่าไร ผมปล่อยมันตามสบาย แต่มันดันกัดบอลนี่สิที่ไม่ชอบเสียเลย เพราะฟันน้ำนมของมันเริ่มที่จะหลุด ฟันแท้เริ่มงอกแล้ว หากไปกัดของแข็งๆ ยังงั้นขึ้นมา ผมว่ามีหวังฟันเบี้ยวฟันเกทั้งปากแน่ๆ ดีไม่ดีฟันอาจหักก็ได้

ไอ้ตัวยุ่งตัวนี้มันเป็นพิทบูลที่ขี้อิจฉาริษยาเป็นที่สุด เห็นเราเล่นกับหมาตัวอื่นไม่ได้ เป็นต้องร้องครวญครางเหมือนเราจะต้องทิ้งมันยังงั้นเลย เวลาผมเข้าห้องน้ำมันมักตามผมไปตลอดจะนั่งคอยนอนคอยหน้าห้องน้ำตลอด ก็อดเปลื้อมมันอยู่เหมือนกัน แต่บางครั้งก็ไม่เป็นอย่างงั้น ถ้ามีคนอื่นอยู่มันก็จะคอยผมอยู่แค่ประเดี่ยวเดียวก็ลงไปหาคนข้างล่างแล้ว ลืมบอกไปบ้านที่ผมอยู่เป็นบ้านสองชั้น เวลาคนอยู่ข้างบนมันก็จะตามไปนอนเล่นข้างบน หากคนมาข้างล่างมันก็จะตามลงมาข้างล่าง ตกวันนึงๆ มันวิ่งขึ้นวิ่งลงบนบ้านกว่า 20 เที่ยวได้มั้ง ช่วงหัวไหล่กับขาของไอ้ตัวยุ่งจึงเริ่มที่จะมีกล้ามเนื้ออกมาเป็นก้อนพอมองเห็นบ้างแล้ว

เวลากลางคืนผมเข้านอนมันก็ชอบตามผมเข้าไปนอนในห้องด้วยเสมอๆ จนเป็นที่ครหาของคนในบ้านกันแล้ว ว่า Junior เป็นแฟนผม ฮ่าๆๆ เวลานอนมันชอบนอนเบียดมาก บางครั้งผมตื่นมามันมานอนบนไหล่ผมก็มี ยิ่งอยู่ยิ่งเหมือนคนเข้าไปทุกวี่ทุกวัน และมันก็เป็นเจ้าขี้เซาประจำบ้านเลยก็ได้มั้ง นอนก่อนคนแต่ตื่นหลังคน ต้องให้ผมปลุกมันอยู่ตลอด บ้าดีส่วนมากเจอแต่หมามันตื่นก่อนแล้วมาปลุกคน

เรื่องที่ไม่น่าจะเกิดของ Jungle

Jungle ถูกส่งขึ้นมากรุงเทพเมื่อวันที่ 11 พ.ค. ก่อนส่งขึ้นมา Jungle กินเก่งและแข็งแรงมาก ทุกครั้งที่ทางบ้านจะส่งหมาขึ้นเครื่องมา จะตรวจดูให้ดีก่อนว่า ไม่ป่วย หรือมีอาการอ่อนแอ จึงจะส่งมาให้ แต่คราวนี้อากาศที่ใต้โดนพายุเข้า ตอนเอาเจ้า Jungle มาที่สนามบินฝนก็ตกตลอดทาง และต้องส่งสุนัขขึ้นเครื่องก่อนเครื่องออก 2 ชม. อีกด้วย ทำให้เวลาไปถึงสนามบินแล้วสุนัขจะต้องถูกทิ้งไว้ที่สนามบินเสียก่อน 2 ชม.จึงจะถูกนำส่งขึ้นเครื่อง ซึ่งอากาศที่สนามบินก็ค่อนข้างที่จะเย็นเพราะติดแอร์และฝนตกสมทบ แต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น ครั้นมาถึงกรุงเทพ ก็ต้องรอรับสุนัขหลังจากเครื่องจอดแล้ว 1 ชม. อากาศที่กรุงเทพวันนั้นค่อนข้างร้อน เมื่อรับ Jungle และนำเค้าออกมาจากกรง Jungle มีอาการนิ่ง หางตก เหมือนกลัวและค่อนข้างอ่อนเพลีย เจ้าหน้าที่ดอนเมืองยังบอกอีกว่าก่อนหน้านี้มันยังเห่าอยู่เลย ผมและพี่ที่ไปด้วยจึงนวดตัวให้มันเพื่อคลายกล้ามเนื้อที่แข็งและคลายความเครียดให้มัน แล้วจึงนำกลับบ้าน

กลับถึงบ้านมันเล่นกับ Junior ได้ดีมาก แต่ Junior อิจฉามันนิดๆ ไม่ยอมให้ใครอุ้มหรือลูบเล่นสักเท่าไร มันเริ่มอาการดีขึ้น เริ่มกินน้ำและวิ่งรอบบ้าน ช่วงนี้ในใจผมคิดว่ารอดแล้วละคงไม่เป็นไร แต่พออีก 1 ชม.ต่อมามันนอนหลับนิ่งไป และนอนตัวกระตุกตลอดเวลา อุณหภูมิที่ใต้ท้องร้อนมาก (ลืมวัดไข้) คล้ายอาการช็อก กลัวว่าเค้าจะเป็นฮีทสโตก จึงรีบใช้น้ำแข็งประคบตามซอกขา และหลืบขาหน้าหลัง เพื่อลดความร้อนของร่างกาย อุณหภูมิในตัวโดยรวมจึงดีขึ้น ตกดึกพาไปให้หมอตรวจ จึงได้รู้ว่าเค้ามีไข้ค่อนข้างสูง หมอจึงให้กลูโคสและยาบำรุงเข้าเส้นเลือด หลังจากนั้นอีก 20 นาที โอ้โหเหมือนยาเทวดามันวิ่งทั่วบ้านคึกอยู่อย่างงั้น ถึงตี 4 ก็ไม่ยอมนอนเหมือนเมายาบ้า(คิดเอง) จนบังคับมันได้จึงยอมนอน พอเช้าไข้ก็ขึ้นมากกว่าเมื่อวาน ผมงี้ซีดมาก กลัวว่ามันจะตาย เพราะเมื่อวานวิ่งได้ แต่ไหงวันนี้มันเหมือนจะม่องไปซะเนี่ยนะ ตรวจไข้ ไข้สูงถึง 105 จึงรีบเช็ดตัวและให้น้ำเป็นการใหญ่ อาการก็ค่อยๆดีขึ้น แต่อาหารยังกินไม่ค่อยได้นัก ต้องให้น้ำเกลือ ช่วงนี้มันจึงซูบผอม แต่วันนี้มันดีขึ้น ตื่นตัว เริ่มอยากเล่น อยากกิน แต่ยังมีแรงไม่มากนักเท่านั้นเอง คาดว่าอาทิตย์หน้ามันคงดีขึ้นกินและเล่นได้เหมือนเดิม กลับมามีน้ำหนักและอ้วนเหมือนแต่ก่อนเหมือนวันที่มาที่หนัก 14 Kg หากวันนั้นไม่มีไข้ตอนนี้คงหนัก 15-16 Kg ได้แล้วมั่ง ยิ่งคิดยิ่งเจ็บใจ สำหรับใครที่คิดจะส่งหมาก็ระวังไว้บ้างนะครับเห็นแข็งแรงๆเหมือนเจ้า Jungle ผมเนี่ย แต่กลับป่วยซะได้เพราะแพ้อากาศนี่เอง อากาศตัวอันตรายสำหรับสิ่งมีชีวิตจริงๆ สวัสดีครับ.......... เฮ้อนิดนึงครับ คราวหน้ากับเว็บแห่งนี้จะมีสิ่งที่ใหม่ขึ้นและน่าจะเป็นชีวิตชีวามากขึ้นกว่าเดิม รอดูกันนะครับว่าจะมีอะไร ไม่นานเกินรอครับ

American Pitbull Terrier
สุนัขเพื่อนตาย ที่สามารถมอบชีวิตให้คุณได้.

---

  @ Copyright 2001 Samorlear Southern Kennels. All Rights Reserved. Webmaster : Chanyut Luesiripanit.

;