ตระกูล JUN --> Junior ปะทะเจ้า Jungle

ส่งหน้านี้ให้เพื่อน พิมพ์หน้านี้ บันทึกลง Bookmark

ตอนนี้เจ้า junior ก็มาประจำสถานีรบที่กรุงเทพ เป็นอันเรียบร้อยแล้ว คิดไว้ว่า รอเวลาให้เค้าได้พักอีกสักนิดนึง คงพาไปตัดหูแล้ว จะได้ดูหน้าโหดๆเหมือนพ่อมัน (ชอบ) สำหรับเจ้าตัวทางด้านซ้ายนี้ไม่ต้องงนะครับ ว่ามันคือใคร เค้าชื่อ jungle ครับ เป็นพิทบูลตัวเมีย ที่มีโครงสร้างล่ำ สั้น หนา ที่สุดในคอก และสวยกว่าตัวผู้บางตัวในคอกเดียวกันเสียด้วย จัดว่าเป็นพิทบูลตัวเมีย ที่มีฟอร์มดีมาก ยิ่งตอนนี้โตเร็วกว่าเจ้า Junior ที่ผมเก็บไว้อีก (แหม.. ทำไมไม่เป็นไอ้ Junior นะ) เห็นแล้วอิจฉาหมาตัวเองจัง..

ขอบ่นหน่อยเหอะ

ตอนนี้เซ็ง และเบื่อมากเลย Junior กินข้าวยากมาก ต้องจับอาหารใส่ปากถึงจะยอมกิน แถมมีไข้นิดๆด้วย ไม่รู้โตขึ้นจะเป็นไงเลย มาป่วย กินน้อย ตอนอายุเท่านี้เนี่ย ตอนนี้กะว่าจะลองซื้ออาหารเม็ดยี่ห้อใหม่มาดู เอายี่ห้อและสูตรที่ให้สำหรับหมาป่วย ที่ให้สารอาหารมากในปริมาณอาหารเม็ดที่น้อยดูน่าจะดีขึ้น(ให้กำลังใจตัวเอง) แล้วจะแอบพ่อซื้อนมแพะให้เค้ากิน น่าจะช่วยได้อีกแรง ส่วนเจ้า Jungle สิดันกินเก่งมาก แค่วางอาหารเม็ดก็จ้วงเอาจ้วงเอาชนิดจานแทบแตก เห็นแล้วน่าตกใจ แต่ก็หมั่นไส้มันเหมือนกัน Junior สู้ไม่ได้เลย

ตามที่เคยสังเกตโครงสร้างของมันตั้งแต่เกิดจนโต (อายุ 3 เดือน) เจ้า Junior และ Jungle มีโครงสร้างทิ้งกันช่วงอายุ 45 วัน Junior,Raptor ตัวจะโตกว่าเจ้า Jungle แต่เมื่ออายุเข้า 2 เดือนกว่า โครงสร้างของ jungle เริ่มไล่ขึ้นมาทันกับ Junior แต่ยังเล็กกว่าเจ้า Raptor อยู่บ้าง พอเข้า 3 เดือน Junior เริ่มโตกว่า เจ้า Jungle ในช่วงของหัวเล็กน้อย(ฮ่าๆๆไล่ทันแล้ว) ไม่ห่างกันมากนัก ความสูง

เจ้า Jungle สูงกว่านิดนึง แต่มันจะตัวหนากว่า แต่ช่วงเดือนเมษายน อากาศมันน่าจะร้อน อากาศทางภาคใต้กลับผิดกัน ช่วงเช้าร้อนจัด ช่วงบ่าย อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน ตกเย็น ฝนก็ตกกระหน่ำลงมาเป็นว่าเล่น ทำเอาเจ้า Junior ป่วยเป็นไข้ไอแค็กๆ ไปซะเนี่ย (ไม่รู้จะตกลงมาทำมายกัน) กินน้อยลง แต่ยังเล่นแรง ซนเหมือนเดิม ต่างกับเจ้า Jungle นัก มันซึมแค่วันแรก วันที่สองกลับร่าเริง และกินข้าวเก่งขึ้น จนตัวมันโตวันโตคืน ยิ่งช่วงที่กำลังนั่งเขียนเว็บอยู่เนี่ยอากาศก็แปรปวนง่ายเหมือนกัน เช้าไปเรียนบางมด อากาศยังแจ่มใส แต่ตกบ่าย ฝนตก ทั้งคนทั้งหมาเดือดร้อน พอกัน ระวังเป็นไข้กันด้วยนะครับ

เสียดาย

ตามที่ผมเคยวางแผนไว้ ตั้งแต่ได้เจ้า Diehard มาเลี้ยง และซื้อเจ้า J-net มาเพิ่มสบทบ ผมภูมิใจในพิทบูลของผมมาก มันมักชอบเอาใจ อ้อน และงอนเรา เวลาเราไม่สนใจมัน เลี้ยงพิทบูลแล้ว ยิ่งทำให้ผมชอบในสายพันธุ์นี้มากขึ้น มีเหมือนกันนะ ในตอนแรกที่ผมคิดจะเลี้ยงพิทบูล ผมเคยกลัวมันมาก่อน ผมมีอคติกับหมาพันธุ์นี้ ไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปดูมัน เพราะอะไรที่ทำให้ผมเป็นอย่างนั้น???

มันเป็นเหมือน คำพูดปากต่อปาก ที่ทำให้คนเราจำ และฝังใจว่าพิทบูลคือหมาอันตราย หมาปีศาจ ที่ชอบฆ่าคน เจอคนเป็นต้องกัดดะ กัดไม่ปล่อยจนเหยื่อที่โดนกัดต้องตาย คำพูดเทือกนี้ละ ที่ทำให้ผมกลัวพิทบูล แต่สิ่งที่ทุกคนที่เชื่อเช่นนี้ ไม่เคยเลยแม้แต่ไปดูหมาพันธุ์นี้ เล่นกับหมาพันธุ์นี้ (เหมือนผมเมื่อก่อน) จนผมได้ศึกษาจากหนังสือสวนจัตุจักร ความคิดก็เปลี่ยนไป พิทบูลมันไม่ได้โหดร้ายอย่างนั้น แต่ก็ยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง จนได้ไปเจอกับพิทบูลตัวจริง เจ้าของเค้าบอกว่าลองเล่นกับมันดู ผมก็ทำใจกล้า เข้าไปเล่นกับมันดู สิ่งที่เกิดขึ้นคือมันเชื่อง และขี้เล่นยิ่งกว่าเจ้าร็อทที่บ้านผมอีก อคติก็ลดลงเริ่มค้นหาข้อมูลจากแหล่งอื่นดูบ้าง

และในที่สุดก็ได้เลี้ยงสมหวัง เลี้ยงไปเลี้ยงมามีถึง 3 ตัว และความที่ชอบหมาพันธุ์นี้ เลยวางแผนการณ์ไว้ว่า สักวันนึงเราจะมีลูกพิทบูลเป็นของเราเองบ้าง จะได้ไม่ต้องเสียตังค์พ่อไปซื้อมาเลี้ยงอีก รอนานถึง 2 ปี ก็สมใจผมแล้ว ตอนนี้ผมมีลูกพิทบูลเก็บไว้เลี้ยงเองแล้ว กะว่าจะเก็บไว้เลี้ยงเองทุกตัว ก็โดนพ่อด่า บ้านก็มีที่ไม่พอ เวลาดูแลก็ไม่ทั่วถึง หากเก็บทุกตัว สิ่งที่แย่ไม่ใช่คน แต่เป็นที่หมา ที่ถูกทิ้งดูแลได้ไม่เต็มที่ ก็ตกลงเหลือเก็บไว้ได้ ตัวนึง (ใจจริงอยากได้เจ้า Jungle อีกตัว อุตสาห์ตั้งชื่อให้คล้องกันแล้วนะ JUN) เสียดายเหมือนกันที่ต้องปล่อยตัวนี้ขายด้วย...

American Pitbull Terrier
สุนัขเพื่อนตาย ที่สามารถมอบชีวิตให้คุณได้.

---

  @ Copyright 2001 Samorlear Southern Kennels. All Rights Reserved. Webmaster : Chanyut Luesiripanit. ;